اشعار ولادت امام حسین (ع)

نسخه مناسب چاپ
بسیج مداحان: اشعار ولادت امام حسین (ع)

به گزارش خبرنگار بسیج مداحان،

امام حسین(ع)-مدح و ولادت

 

امشب ز دل میکده پیمانه رسیده

جبریل خبر کرده که دردانه رسیده

هر کس که به پشت در میخانه رسیده

از زیر لبش ناله ی مستانه رسیده :

جز ساقی خود با همه بیگانه ام امشب

"زنجیر بیارید که دیوانه ام امشب"

هر کس که شده عاشق دلدار بیاید

هر غمزده ی بی کس و بی یار بیاید

گویید به هر عبد گنهکار بیاید

ابلیس طمع کرده که این بار بیاید!

فطرس به تمنای نگاهی شده راهی

پر سوخته تا درگه شاهی شده راهی

تا دیده نبی آن رخ تابنده و مه رو

گل کرده به روی لب او نغمه ی یاهو!

دل برده پسر از پدرش با خم ابرو

از یمن قدومش شده در عرش هیاهو

او مظهر تابنده ی احسان قدیم است

الحق که حسین است!رحیم است و کریم است

عاشق همه جا ذکر لبش نام حسین است

ورد سحر و نان شبش نام حسین است

چشمش که بگرید سببش نام حسین است

اصلا همه ی تاب و تبش نام حسین است

با اسم حسین است که دردم شده درمان

با ذکر حسین است شفا بحر مریضان

هم در حرمش ذکر و دعا مست کننده است

هم تربت قبرش به خدا مست کننده است

عطر حرم کرب و بلا مست کننده است

مثل سحر صحن رضا مست کننده است

مستانه بخواهید که دلدار رسیده

عشق نبی و حیدر کرار رسیده

***************************************

امام حسین(ع)-مدح و ولادت

 

ای که در مقــدم تـو بـاد صبــا گُل ریزد

پیـک شادی به نثارت همه جا گُل ریزد

شب میلاد تو عالم اگر عطـر آگیـن است

جبـرئیـل از در و از بـام و هـوا گُل ریزد

ای گُل سـرسبـد گلشـن زهـرا، جبـریل

گر به پـای تو نـریـزد به کجـا گُل ریزد

فطـرس از مقـدم تو شکـر خـدا می گوید

بـال بگشـوده و بر ارض و سما گُل ریزد

خبـری گر ز جمـال تـو بـه یوسف بـرسد

ز سـرشک شعف خود همه جا گُل ریزد

هرکسی نقش ببنـدد به لبش نام حسین

گـوئی از شـاخـۀ پُـربـار وفـا گُل ریزد

ای بقـا یـافتـه دین از تو، به پاس قدمت

خضـر پیـوستــه لب آب بقـا گُل ریزد

احتـرام حـرم از منـزلت و حُرمت توست

هاجر از شـوق تو در سعی و صفا گُل ریزد

هـر زمـانی کـه بـه محـراب نیایش آئی

روی سجّــادۀ محـراب دعـا گُل ریزد

گلفروش چمن عشقی و غیر از تو چه کس

در ره دوست گــه رنـج و بـلا گُل ریزد

تُربت اطهـر و ایثـار تو از بس خوشبوست

گـوئی ازخاک تو در کرب و بـلا گُل ریزد

می چکـد گر که ز چشمان «وفائی»اشکی

به روی خـاک تـو بـا اهـل ولا گُل ریزد

******************************************

امام حسین(ع)-مدح و ولادت

 

وقتی که آمدی به جهان عشق پا گرفت

آزادگی و عزت و غیرت بها گرفت

روزی که شمس طلعت رویت طلوع کرد

نورش تمام ارض و سما را فرا گرفت

وقتی قدم به عرصه ی گیتی گذاشتی

هستی ز یمن مقدم پاکت صفا گرفت

از برکت ولادت تو ای امیر جود

فطرس دوباره بال و پری از خدا گرفت

وقتی قرار شد که شود نام تو حسین

شهر مدینه عطر و بوی کربلا گرفت

روح الامین زدیده ی خود اشک شوق ریخت

وقتی که بوسه از لب تو مصطفی گرفت

تصویری از محبت و عشق و علاقه بود

آندم که روی دست، تو را مرتضی گرفت

وقتی که ماجرای غم و غربتت شنید

روز ولادتت دل خیر النسا گرفت

تا عرشیان به محضرت عرض ادب کنند

قنداقه ی شریف تو در عرش جا گرفت

آنروز غرق شور و شعف عالمین بود

ذکر لب ملک همه دم یا حسین بود

ای نور چشم ام ابیها خوش آمدی

ای مظهر شجاعت و تقوی خوش آمدی

ای پور هل أتی پسر کوثر نبی

یاسین و کهف و فاطر و طاها خوش آمدی

ای ترجمان واژه ی زیبای عاشقی

مجنون ز عشق تو شده لیلا خوش آمدی

گویند در ولادت تو تیر و نیزه ها

سردار سربریده ی سرها خوش آمدی

بر سر در بهشت نوشتند قدسیان

صلِّ علیکَ سید و مولا خوش آمدی

آید صدای حضرت حق از فراز عرش

کای صاحب اختیار دو دنیا خوش آمدی

ای جبرئیل خادم صحن و سرای تو

شش گوشه ی تو کعبه ی دلها خوش آمدی

امشب  که جای عمه ی سادات خالی است

گوید به جای او به تو زهرا خوش آمدی

اعجاز انبیا همه با اذن از تو بود

ای مقتدای موسی و عیسی خوش آمدی

نام تو در زمان بلا ذکر نوح شد

یوسف چو دید روی تو را قبض روح شد

ای بحر لطف و جود تو بی انتها حسین

شرمنده ی عطای تو شاه و گدا حسین

ای شاهکار خلقت و خورشید بی غروب

ای منجلی ز روی تو نور خدا حسین

آنکس که وا کند گره از کار عالمی

با یک نگاه خویش تو هستی تو یا حسین

ای در جزا و روز حساب تمام خلق

سوی تو چشم سلسله ی انبیا حسین

آنانکه در عزای تو عمری گریستند

خوانند یکصدا همه آنجا تو را حسین

آید ندا ز عرش که امروز روز توست

خواهد هر آنکه را که دلت، کن جدا حسین

امشب بیا و دست دعا را بلند کن

بهر ظهور مهدی آل عبا حسین

در سینه شوق تربت شش گوشه ام بود

کی می بری مرا تو به کرببلا حسین؟

این آرزوی هر شب و و روز غلام توست

در وقت جان سپردن و مرگم بیا حسین

ای نام اعظمت به زبانم علی الدوام

«ما جاءَ غَیرُ اِسمُکَ فی مُنتَهَی الکلام»

تو آمدی و دلبر اهل وفا شدی

آموزگار مکتب صبر و رضا شدی

بوسه گرفت از لب تو ختم الانبیا

دار و ندار حضرت خیر النسا شدی

کم داشت خانواده ی زهرائیان تو را

تو آمدی و خامس آل عبا شدی

پیش از زمان آمدنت هم امیر عشق

خلوت نشین مادر آئینه ها شدی

آری تو با درخشش شمس جمال خویش

خورشید روز و ماه شب تار ما شدی

هر چند در مدینه دلی خوش نداشتی

اما چه شد که راهی کرببلا شدی

ایام دلبری تو با زینبت گذشت

روزی فرا رسید که از او جدا شدی

زینب سوار محمل و یک عده بی حیا

اما تو خوب شد که روی نیزه ها شدی

آقا فدای عهد و وفایی که داشتی

تا اربعین هم نفس بچه ها شدی

بزم شراب و لعل لب و چوب خیزران

اشک سه ساله و غم یک قامتی کمان

***************************************

مناجات با امام حسین (ع)

امیدم یه نگات ، هستی مون به فدات

جون می‌دم یه روزی ، توی بزم عزات

جون می‌دم پای پرچم تو

می‌میرم یه روز از غم تو ،‌ آقاجون تُو محرم تو

می‌دونم وقتی که خدا می‌شه خونبهات

وقتی که یاس سه ساله می‌میره برات

جون من ناقابله که باشه به فدات

یا حسین سالار زینب

 

قلبم نذر غمت ، قربون کرمت

کی‌ من رو می‌بری ، بازم تا حرمت

هیچ جا نیست به صفای حرم

دلتنگم به هوای حرم ، دلتنگِ سحرای حرم

می‌باره توی حرمت انوار خدا

با بهشت کاری ندارم ای روح وفا

وقتی که جا مونده دلم تو کرب‌و‌بلا

یا حسین سالار زینب

 

سر دادی تا باشه ، این مکتب سرفراز

خونت حافظِ دین ، عشقت روح نماز

با نورت روشنه راه ما

راهی که می‌رسه به خدا ، راه ماست راه کرب‌و‌بلا

گرچه دل لبریز غمه از غربت تو

برقرار مونده راهِ حق با نهضت تو

تا ابد این عزت ماست از عزت تو

یا حسین سالار زینب

 

چی می‌شه وا کنی ، با لطفت بالمو

می‌خوام با تو باشم ، هر روز سالمو

هر عاشق که حسینی باشه

تا آخر کنار آقاشه ، تا روزی که براش فدا شه

دعاهام با یک نگاهت می‌شه اجابت

اومدم امشب بگیرم از تو یه حاجت

من می‌خوام از دستای تو رزق شهادت

یا حسین سالار زینب

*****************************************

تکیه‌ گاهم آقا بی‌پناهم آقا رو سیاهم آقا ، ادرکنی

غرق آهم آقا ‌کن نگاهم آقا ، ادرکنی

مثل حرّ و زهیر ، مثل جُوْن و وهب

می‌خوام که جون بدم ،‌ واسه تو تشنه‌لب

صلی الله علیک یا اباعبدالله

 

باز محرم اومد‌ شور عالم اومد‌ ماه ماتم اومد ، واویلا

خیمه‌ها برپا شد میزبان زهرا شد ، یا زهرا

لبریزم از شوقِ شب‌های رؤیایی

می‌بارم تو هیئت ، با چشمی دریایی

صلی الله علیک یا اباعبدالله

 

توی این وانفسا افتخارم اینه که حسین آقامه ، آقامه

هر کسی محروم از فیض کربلا شد ، ناکامه

نمک زندگیم ، شور این روضه‌هاست

زندگی با حسین ، خدائیش با صفاست

صلی الله علیک یا اباعبدالله

 

اربعین هر ساله این همه زائر از کل دنیا داری ، سالاری

تا ابد تو قلبِ عاشقات جا داری ، دلداری

با پای پیاده ، شبیه خواهرت

میایم تا کربلا ، که باشیم لشکرت

لبیک یا حسین ، لبیک یا حسین

 

السلام ای ساقی تا همیشه باقی در دلِ عشّاقی ، یا عباس

ای سپهدار عشق ای علمدار عشق ،‌ یا عباس

معنای ایثار و آبروی ادب

ستون خیمه‌ها ، یا کفیل الزینب

صلی الله علی اباالفضل العباس

************************************

ولادت امام حسین (ع)

عشقی است در میان دل ما که کیمیاست
      این عشق این جنون همه ی آبروی ماست
      
      روزی ماست نوکری خوب خانه ای
      آقای ما کریم و جوانمرد و باوفاست
      
      ما در بهشت هم همه دنبال هیئتیم
      جنت بدون روضه ی ارباب بی صفاست
      
      سر می دهیم و منت مردم نمی کشیم
      هستیم سائلان حسین تا خدا خداست
      
      شکر خدا حسین شده زندگی ما
      شکر خدا که در دل ما عشق کربلاست
      
      جای گلایه نیست که تکفیر می شویم
  «داریم با حسین حسین پیر می شویم »
      
      من رعیت و غلام تو سلطان کربلا
      من مور ناتوان تو سلیمان کربلا
      
      دستی که بین عرش نوشته تو را امیر
      من را نوشته است پریشان کربلا
      
      دست مرا رها نکن و بی کسم نکن
      دریاب حال زار مرا جان کربلا
      
      موی مرا سفید نموده است حسرت
      پابوسی تو نیمه شعبان کربلا
      
      دارد میان قلب خدا جای دیگری
      هر کس که گشته است مسلمان کربلا
      
      شکر خدا که مثل بزرگان و عرشیان
       هر ماه من شده است محرم حسین جان
      
      وصفت به ذهن کوچک من جا نمی شود
      جز تو کسی برای من آقا نمی شود
      
      هر کس بهشت ، بی تو بخواهد جهنمی است
      اصلا بهشت بی تو که معنا نمی شود
      
      من می خورم قسم که کسی عاشقت حسین
      مثل رباب و زینب و سقا نمی شود
      
      آن قدر این دلم به تو وابسته هست که
      امروز من بدون تو فردا نمی شود
      
      کاری به خوب یا بدی من نداشتی
      آقا کریم تر ز تو پیدا نمی شود
      
      آقا به آبروی علی اصغرت قسم
      من را ببخش نوکر خوبی نبوده ام
      
      داده همیشه لطف تو من را خجالتی
      آقای کربلا چه قدر با محبتی
      
      ماندم چرا نگاه تو افتاد سوی من ؟!
      من هیچ هیچ هیچم و تو بی نهایتی
      
      ایل و تبار تو همه  آقا و پادشاه
      ایل  و تبار من همه  مجنون و هیئتی
      
      شکر خدا برای گدایی خانه ات
      داریم با تمام رفیقان رقابتی
      
      ما را همه به نام شریفت شناختند
      داده خدا به ما چه بهایی چه قیمتی
      
      ما اوج عشق را درِ این خانه یافتیم
      در هیئت حسین خدا را شناختیم
      
      دنیای بی تو پر ز غم و رنج آور است
      دنیای با تو مثل بهشت است محشر است
      
      رحمت به آن که داد همین نکته یاد ما
      هر کس نشد گدای تو از سگ نجس تر است
      
      ما از همه لذایذ دنیا گذشته ایم
      گریه به زیر پرچم تو چیز دیگر است
      
      گویند نوکران و کنیزان خانه ات
      عرض ادب برای تو با اشک بهتر است
      
      یک روز می رسد که به لطف دعای تو
      بانی مرگ ما تن پر زخم و بی سر است
      
      هر شب برای حنجر تو زار می زنم
      یاد بریدن سر تو زار می زنم
      
      محمد حسین رحیمیان

*****************************************

ولادت امام حسین (ع)

امشب براي فاطمه گوهر رسيده است
      شادي به قلب و جان پيمبر رسيده است
      حيدر نظاره كن كه دلبر رسيده است
      مژده بده حسن برادر رسيده است
      
      كوري چشم دشمن زهرا و مرتضي
      حالا دوباره فاطمه مادر شده خدا
      
      او آمده تا كه خدايي كند مرا
      مشغول كسب و كار گدايي كند مرا
      بال و پرم دهد هوايي كند مرا
      امشب زلطف كرببلايي كند مرا
      
      او آمده تا كه مرا مبتلا كند
      عاشق ترين گدا كند و پر بها كند
      
      اي مدعي جذبه ي روحاني اش ببين
      بالاترين رتبه ي عرفاني اش ببين
      از كودكي قاري قراني اش ببين
      عشاق اين قبيله ي سلماني اش ببين
      
      مجنون اگر كه خواستي ز ايراني اش بخوان
      اسلام ما همه زمسلماني اش بدان
      
      اين بزم عيش بايم چه عالي است
      اينقدر عالي است كه گويا خيالي است
      فطرس به گريه گفت كه بالم چه بالي است !
      جايش چقدر خواهر ارباب خالي است
      
      اين بزم عيش بي مي و ساغر نمي شود
      كامل بدون تك يل حيدر نمي شود
      
      آن تك يلي كه علمدار كربلاست
      ساقي خيمه ها و سپهدار كربلاست
      اميد بچه هاست و سردار كربلاست
      عشق حسين و زينب و غمخوار كربلاست
      
      از مادر ادب ادب آفريده اند
      يك بار جز احد ز او كي شنيده اند
      
      وقتي رسيد شادي به اين انجمن رسيد
      پايان غصه و درد و محن رسيد
      خنده به لبهاي حسين و حسن رسيد
      حيدر به غمزه گفت - عجب ...مثل من رسيد
      
      سائل بياوريد كرم بي حساب شد
      دوران مستي و مي و جام و شراب شد
      
      كودك كه در خانه ي مولا بزرگ شد
      با مهر و حب حضرت زهرا بزرگ شد
      تحت تعلم حسنين تا بزرگ شد
      شيري براي روز مبادا بزرگ شد
      
      مشكي به دوش گرفت و به آب زد
      مرحم به زخم هاي وجود رباب زد
      
      رفت و نيامد و به حرم التهاب شد
      روياي اب بود كه ديگر سراب شد
      با تير حرمله علي اش تا كه خواب شد
      شرمنده از خجالت او افتاب شد
      
      حالا حسين يكه و تنها و دشمنان
      صحبت ز سنگ هاي زمخت و سر سنان
      
      مظلوم واقع شد عاقبتش هم غريب شد
      عيساي خانواده شد و بر صليب شد
      در سجدههاي عاشقي خدالتريب شد
      جرمش چه بود حسين كه شيب الخضيب شد ؟
      
      زينب كه بعد از او پيام آورش شده
      يك شيرزن كه يك تنه خود لشگرش شده
      
      ياسر مسافر

**********************************

خبرهای تازه